Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Είχα το ονειρό μου, το ποδηλατό μου...


Ποδήλατο! Το απόλυτο αξεσουάρ του hipster... Μέσο μεταφοράς, όχι απαραίτητα συστηματικής χρήσης, το ποδήλατο για τον χίπστερ (ιδίως τον Έλληνα) είναι "γκομενομαγνήτης" και είδος "μόστρας" (ξαφνικά πύκνωσαν οι βόλτες των χαρωπών ποδηλατών στο ιστορικό κέντρο και δη στην πλατεία της Αγίας Ειρήνης...).
 
 
 
Ο χίπστερ, λοιπόν, που τιμά τα τσιγελωτά μουστάκια του και τα στενά παντελονάκια του δε θα αγοράσει ελαφρά τη καρδία και αψήφιστα το ποδήλατό του. Όπως όλα πάνω του, έτσι κι αυτό, είναι καθρέφτης, προέκταση και έκφανση της μοναδικότητας του!
 
 
 
 
Τα ποδήλατα πόλης που επιλέγει είναι συνήθως ακριβά μοντέλα. Οι πιο "ψαγμένοι" δημιουργούν απ' το μηδέν το δικό τους σε ειδικά εργαστήρια. Όπως και να έχει το κόστος δεν τον αγγίζει (και ας χρωστάει το νοίκι του). Τι είναι μερικά κατοστάρικα μπροστά στα βλέμματα θαυμασμού των κοινών θνητών καθώς περήφανα καβαλάς το δίκυκλο σου; 
 

 
 
Το δικό μου το έδωσα εδώ και δύο χρόνια, αφού είχα γίνει μάρτυρας αρκετών ποδηλατικών ατυχημάτων στους δρόμους της πόλης (δε λέει να πας και από ποδήλατο μέσα στην Αθήνα...). Άμα γίνουμε Άμστερνταμ με ειδικούς ποδηλατοδρόμους και σχετική οδική παιδεία τα ξαναλέμε.Το επονείδιστο αυτό γεγονός με εξοστρακίζει φαντάζομαι από τους κόλπους της "χιπστερικής" κουλτούρας... Τελευταία, όμως, ανακάλυψα ένα εργαστήριο στον Κεραμεικό και φλερτάρω με την ιδέα να φτιάξω εκ νέου ένα ποδηλατάκι... Οψόμεθα.
 

 
 

ÓΑλέξανδρος Κεφαλάς  2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου